begin over de auteur boeken vertalingen luisteren werkplaats tientjeslid links contact                 

Over Leven met het pistool op tafel

Blad: Uitgeverij Cossee
Datum: 2014-11-17
Tekst: Wolfgang Herrndorf
Vertaling: Pauline de Bok

Een Berlijns dagboek

Wolfgang Herrndorf begon direct na de fatale diagnose van een ongeneeslijke hersentumor een digitaal dagboek, om zijn vrienden op de hoogte te houden en zijn gedachten onder controle te krijgen. Hij nam een opvallend besluit: zijn resterende tijd te vullen met werken en een exit-strategie bepalen. Hij versnelde zijn schrijfproces met een ongelooflijke discipline. Met de tumor in zijn hoofd schreef hij o.a. Tsjik (meer dan 1,7 miljoen exemplaren verkocht) en een jaar later de roman Sand.
Na het verschijnen van Tsjik maakte Herrndorf zijn digitale dagboek openbaar. Het groeide uit tot een van de meest gelezen weblogs van Duitsland.
Leven met het pistool op tafel is een met bewonderenswaardige precisie geschreven onderzoek van een openhartige auteur, met zichzelf als onderzoeksobject. Het pistool op zijn bureau geeft rust: zo kan hij, als zijn epileptische aanvallen of desoriëntatie verergeren, zelf beslissen wanneer het tijd is om te gaan. Dat moment kwam toen hij ook zijn taal aan het verliezen was, op 26 augustus 2013 beëindigde hij, achtenveertig jaar oud, zijn leven.
Het is evident waar alle lof voor Herrndorf vandaan komt: hij schrijft zonder medelijden op te willen wekken, en vaak zelfs met verrassende humor. Zijn notities gaan over zijn omgang met tijd, efficiëntie en werk, over het schrijven (met boeiende inzichten over Tsjik), zijn liefde voor de natuur en geliefde kunstenaars (waaronder Jacob van Ruisdael), zijn vrienden, zijn angsten en verlangens. Zijn motto: onverbiddelijk naar de waarheid streven, de directe confrontatie met de feiten nooit uit de weg gaan en bovenal je optimisme nooit verliezen.

Uit de pers:

'Tijdens het lezen vroeg ik me continu af  wat de waarde is van de dingen die ik doe, wie ik ben en wat ik achterlaat, wat ik nog zal leren en of dat iets uitmaakt. Zoals Herrndorf in dit boek laat zien; veel verschil zullen jij en ik niet maken. En dat is prachtig!' - Maartje Wortel

'Voor het grootste gedeelte bestaat het boek uit dagboekfragmenten,' aldus hoofdredacteur Vincent Terlouw  van 8weekly. 'Daarnaast schreef Herrndorf een terugblik op de periode van eerste symptomen en opnamen. Deze terugblik behoort tot het beste wat het boek te bieden heeft. Gedetailleerd, eerlijk, soms grappig en vaak pijnlijk helder vindt de schrijver een manier om vorm te geven aan de chaos in en om hem heen. Een constant onderzoek naar zichzelf. Nieuwe inzichten komen op en oude vervagen. In zekere zin isLeven met het pistool op tafel een zelfhulpboek en geen literatuur waar je even lekker voor gaat zitten. En pleeg dan, zoals Herrndorf doet, onderzoek naar jezelf. Verplaats je in zijn situatie en stel de vraag: wat zou ik in mijn leven willen omgooien? Leef ik wel genoeg in het heden? Doe ik de dingen waar ik van droomde, zie ik mijn vrienden voldoende, kijk ik de films die ik me heb voorgenomen te zien, lees ik de boeken die ik altijd al heb willen lezen? Wat het antwoord ook mag zijn, op het punt van de boeken een advies: begin met dit dagboek.' – 8weekly****

'Wat Leven met het pistool op tafel – buiten die verbluffende inkijk in de ziekte – zo lezenswaardig maakt, is de humor waarvan het boek doorspekt is. Herrndorf gaat laconiek om met de tumor en observeert zijn eigen gedrag met verbazing.' - Literair Nederland

'Alles opgeschreven met grote eerlijkheid, soms vilein en met scherpe humor. Vooral hoe de auteur schrijft over zijn leven tussen hoop en vrees, overgaand in het onomkeerbaar verval, is meesterlijk. Een indringend dagboek, goed vertaald.' - NBD|Biblion

Zie ook: > Over het vertalen van Herrndorfs weblog

 

 
 

beeldende kunst

De beleidsmachine
Wat staat dáár nu weer? De Gelderse eenprocentsregeling voor infrastructuur bestaat 25 jaar. Het boek Kunstwerken & Kunstwerken zoomt in op artistieke en civieltechnische kunstwerken. Hieronder: 'De beleidsmachine'.   

Kunstwerken & Kunstwerken

 

dood

Rituele dans rond het sterfbed
Het lijkt wel of we onze vergankelijkheid steeds minder voor lief nemen. De dood is een bedrijfsongeval. Het had eigenlijk niet mogen gebeuren. We vinden het al snel onrechtvaardig als iemand sterft. We gaan gebukt onder de vraag: waarom hij?   

de Volkskrant

 

landschap en openbare ruimte

De verklimopping van het landschap
We willen rustig wonen, dus rijden we steeds meer door tunnels en langs geluidwerende wanden. Kunstwerken & Kunstwerken onderzoekt de spagaat. Nederland, straks niet langer het land van de polders, maar het land van de groene wanden?   

Kunstwerken & Kunstwerken

 

jacht

Drukjacht in de voormalige DDR
Afgelopen december nam ik voor het eerst deel aan een drukjacht in Mecklenburg, in het revier waar ik meestal jaag. De schutters kwamen van heinde en ver, de jagers uit de streek. `Op nog geen tien meter rennen de zwijnen razendsnel om mijn hoogzit.`   

De Jager

 

begraafplaatsen

Begraafplaats Buitenveldert
Zou ik hier willen liggen? vraag ik me af. Donkere luchten komen aangejaagd, het begint te hagelen. Met een paar mensen schuilen we onder een afdakje. Het is wel lawaaiig hier, aarzel ik. Dat hoor je toch niet meer als je dood bent, vinden de anderen.   

de Volkskrant

 

bossen

Voorbij de tijd
Een bos mag best een sprookje zijn, maar je moet er ook kunnen griezelen. En dat kun je natuurlijk het beste in het donker. Ik loop over een pad met de naam Pas-op-weg, die vroeger berucht was om zijn struikrovers, en zie geen hand voor ogen.   

de Volkskrant

 

jacht

Inwijding in de jacht - recensie
`Een reeks inwijdingen´, zo noemt NRC-journalist Kester Freriks De jaagster in zijn recensie in het tijdschrift De Jager. De hoofdpersoon `zoekt een bestaansvorm waarin leven én dood elkaar vinden. Die levenswijze vindt ze in de jacht.´   

De Jager

 

jacht

Nacht in het jachtveld
Een jachtjaar lang woon ik in het oosten van Duitsland, waar ik aan mijn boek Buit werk. Ik woon er midden in het jachtveld waar ik jaag. Voor het blad De Jager schreef ik een reportage over de nacht.   

De Jager

 

polders

6,74 Meter onder NAP
Vanaf sommige plekken in de polder wordt het water in wel vier trappen omhoog gemalen. Van slootje in sloot, in tocht, in Ringvaart, in Hollandsche IJssel. Ondertussen zakt de polder nog steeds met zo´n centimeter per jaar.   

de Volkskrant

 

Duitsland

Die DDR war keine Operetten-Diktatur
Filme über die DDR-Vergangenheit haben viele Deutsche beschäftigt. War es so wie im Film, oder eher nicht? Wie viel Nostalgie gestattet man sich und wie viel Geschichtsklitterung? Über Stasi-Filme und auflodernde Debatten.   

Universiteit van Amsterdam