• Jagen, leven en lot

    Jagen, leven en lot

    Had ik in de tijd van mijn grootouders geleefd, dan was ik al bezweken. Dat besef ik eens te meer sinds ik jaag. Veilig zijn we niet, het is vooral een kwestie van geluk of pech – van je lot.

  • Veghelse schietpartij

    Het ergste is die hulpeloosheid. Op school is geschoten, je gaat meteen met de pootjes omhoog liggen, je vriend en ouders zeggen: niet aanraken, kijk uit, daar moet professionele hulp bijkomen.

  • Overnachten in Klínovec

    Overnachten in Klínovec

    In sleets zwart pak met wit overhemd stapelt de kelner de borden vakkundig op. Hier is het personeel nog schoolgegaan en heeft behalve het vak ook de bijbehorende uitgestrekenheid geleerd. Alleen zijn blauwe oog verraadt een beweeglijk gemoed.

  • Zwemles

    Ouders breken zich het hoofd om hun kroost in de zomervakantie te vermaken. Wat is een mooier tijdverdrijf dan je kind leren zwemmen? `Ik heb het wel eens geprobeerd´, zegt de vrouw in het Zuiderbad, `maar hij wil niet naar me luisteren.`

  • Ik wil geen airmiles!

    Hoe vaak moet ik het nog zeggen: ik wil geen airmiles! En ook geen zegels, bonus- of klantenkaarten. En dan zeker thuis gaan zitten rekenen en aanbiedingen screenen. Ik ben geen kruidenier, wiens werk het is om op de kleintjes te letten.

  • Zonsverduistering

    Jammer dat we elk natuurverschijnsel van te voren aangekondigd krijgen. Het moet een belevenis zijn om verrast te worden door een zonsverduistering.

  • Randstedelijk provinciaals

    Twente, het Brabantse platteland, Gelderland. Kom met zo’n geschiedenis maar eens in Amsterdam aan zonder een fikse afkeer van de grachtengordel. Ik wist al lang dat de ware provinciaal uit de Randstad komt.

  • Freek van den Ende

    Ja, ik was er ook, bij de opening van `Het Plein der pleinen´, dat verdacht veel van een grasvlakte heeft. Een vonkje vuurwerk, een musical-potpourri van Joop en Freek, die rijmde als ware hij Sinterklaas zelve.

  • Heruitgave Doodsberichten: Berichten van een naderend einde (fragment)

    Heruitgave Doodsberichten: Berichten van een naderend einde (fragment)

    Hoe leven mensen in het aangezicht van de dood? `Niemandsland´ is het eerste verhaal uit mijn boek over het sterven en de dood van vijf mensen, dat eerder verscheen onder de titel Doodsberichten. Elk sterven is anders, elk doodgaan is alledaags én onbevattelijk.

  • Heilige zelfbeschikking

    Heilige zelfbeschikking

    De hybris van het “weldenkende deel der natie” als het gaat om zelfbeschikking en voltooid leven stuit me al jaren tegen de borst. Als redacteur van het psychogeriatrisch maandblad Denkbeeld schreef ik er in 2001 het redactioneel over.

  • Alles is `leelek´

    Als mijn buurmeisjes zich mooi maken trekken ze een roze kermisjurk aan en lakken hun nagels goudkleurig . Ze zijn de prinses. Als mijn excentrieke vriendin uitgaat, draagt ze een verfrommeld grijs truitje, met de prijs van een bruidsjurk.

  • Ik ben een twintigste-eeuwer

    Dat nieuwe millennium begint langzaam iets te worden in mijn kop. En al heb ik nog een jaar of dertig, veertig te gaan, mijn eeuw is voorbij. Ik ben in één klap een eeuw ouder. Ik ben achter de horizon van het nieuwe millennium geboren.

Taal