• Freek van den Ende

    Ja, ik was er ook, bij de opening van `Het Plein der pleinen´, dat verdacht veel van een grasvlakte heeft. Een vonkje vuurwerk, een musical-potpourri van Joop en Freek, die rijmde als ware hij Sinterklaas zelve.

  • Eet vies, blijf gezond

    Eet vies, blijf gezond

    Heerst er soms een collectieve voedselfobie? Voor je het weet koop je alleen nog driedubbeldwars gekeurmerkte etenswaren en begin je bij al het andere te kokhalzen: bacillen! bederf! hormonen! vergif! Het begint verdacht veel op smetvrees te lijken.

  • Het enneagram en het maakbare zelf

    Het enneagram en het maakbare zelf

    Het enneagram is een geliefd instrument voor de aanhangers van het Maakbare Zelf. Ook in het bedrijfsleven rukt het op. Het biedt voor elk wat wils, de mensheid overzichtelijk opgedeeld in negen typetjes. Een kritische verkenning.

  • Moldavische kiespijn

    Moldavische kiespijn

    Die avond, zo ontdek ik, gaat Valéry hem zijn kies trekken. Met een nijptang. Valéry kan en durft alles, weten de anderen. Tudor krimpt nog meer ineen als hun lachen door de keuken schalt. Het wordt tijd dat hij een man wordt. Van pijn wordt hij hard.

  • Buit

    Buit

    De belevenissen van een jaagster in het overrompelende Duitse landschap, aanleiding voor prachtige bespiegelingen over de relatie tussen mens en dier, over sterfelijkheid en over de plaats van de mens in de natuur.

  • Jagen, leven en lot

    Jagen, leven en lot

    Had ik in de tijd van mijn grootouders geleefd, dan was ik al bezweken. Dat besef ik eens te meer sinds ik jaag. Veilig zijn we niet, het is vooral een kwestie van geluk of pech – van je lot.

  • Doodsberichten

    Doodsberichten

    Voor Doodsberichten werkte ik drie jaar als vrijwilliger in de terminale thuiszorg en tekende de gebeurtenissen op. Door elk van de vijf verhalen speelt de vraag: Hoe leven mensen in het aangezicht van de dood?

  • Het protestantse leven van professor C. Graafland

    Het protestantse leven van professor C. Graafland

    Losse stoelen worden uit de hal aangesleept, de ijzeren poten schrapen luid over de stenen vloer, begeleid door de pompeuze tonen van het orgel. Ja, het is altijd zo druk in de Sionskerk, knikt de dame naast mij vergenoegd.

  • Leven met hiv

    Leven met hiv

    Acht seropositieve druggebruikers vertellen over hun leven, hun angsten, hun hoop en hun manieren om met aids om te gaan. Optimisme, woede, kracht en pessimisme wisselen elkaar af. Sommigen blijven gebruiken, anderen stoppen met drugs.

  • ‘Het lichaam is geen machine’

    ‘Het lichaam is geen machine’

    ‘In de drugsscene gaan ziekzijn en doodgaan heel anders toe dan in de homowereld’, zegt Ruth van der Bent. ‘Misschien verdooft de dope, maar die kan nooit elk gevoel uitsluiten. Bij mij lukt het zelfs totaal niet. Ik heb de dood niet op afstand gehouden.

  • Insluiper Alzheimer

    Insluiper Alzheimer

    ‘Drie jaar geleden hebben we in onze nieuwjaarsbrief geschreven dat Ted Alzheimer heeft’, vertelt Jan. ‘Mensen vonden het moedig, maar wij generen ons niet. Moeten wij ons ook nog gaan generen? Kom nou! Het is al erg genoeg dat Ted Alzheimer heeft.

  • Psychiatrie in Albanië

    Het Bavo Centrum voor Psychiatrie in Capelle aan de IJssel wilde de Albanese psychiatrie uit het slop helpen. Maar de inzet werkte averechts. Over de valkuilen van ’tweelingcontacten’ in de psychiatrie.

Taal