Er zit een onwrikbare plank in je rug geschroefd, die daar niet hoort. Hoe meer je op de pijn let, hoe verkrampter je je gaat bewegen. Je toestand wordt van kwaad tot erger, je probeert het boeddhistisch te ondergaan. Tot je uitroept: waar zijn de pillen!

Het verwende Berlijn is er nog niet aan gewend dat ze geen kunstmatig eiland meer is en geen etalage van het Westen. Na de Wende leken de bomen even tot in de hemel te groeien, maar nu groeit vooral het begrotingstekort.

Ook wie een euthanasieverklaring heeft, wil eigenlijk vaak alleen maar een laatste duwtje over de rand als het sterfbed echt te zwaar wordt. Nabestaanden en betrokkenen over euthanasie, `sjoemeleuthanasie´ en wie de regie in handen heeft.

Een verblijf in een schrijvershuis krijgt een unheimlich tintje, als het Castor-transport de streek binnenrolt. Op weg naar Gorleben, de vuilnisbelt voor hoogradioactief afval. Het Wendlandse platteland wordt strijdtoneel.