• Als mijn buurmeisjes zich mooi maken trekken ze een roze kermisjurk aan en lakken hun nagels goudkleurig . Ze zijn de prinses. Als mijn excentrieke vriendin uitgaat, draagt ze een verfrommeld grijs truitje, met de prijs van een bruidsjurk.




  • Het is een mooie plek, niets klopt er. Een meisje bedelde om een gulden voor een ijsje. Jaja. Iets verderop maakte een loverboy ruzie met het meisje dat voor hem werkt. Of toch niet?




  • Dat nieuwe millennium begint langzaam iets te worden in mijn kop. En al heb ik nog een jaar of dertig, veertig te gaan, mijn eeuw is voorbij. Ik ben in één klap een eeuw ouder. Ik ben achter de horizon van het nieuwe millennium geboren.




  • Het Bavo Centrum voor Psychiatrie in Capelle aan de IJssel wilde de Albanese psychiatrie uit het slop helpen. Maar de inzet werkte averechts. Over de valkuilen van ’tweelingcontacten’ in de psychiatrie.


  • Gesjoemel bij de zachte dood


    Ook wie een euthanasieverklaring heeft, wil eigenlijk vaak alleen maar een laatste duwtje over de rand als het sterfbed echt te zwaar wordt. Nabestaanden en betrokkenen over euthanasie, `sjoemeleuthanasie´ en wie de regie in handen heeft.


  • Heilige zelfbeschikking


    De hybris van het “weldenkende deel der natie” als het gaat om zelfbeschikking en voltooid leven stuit me al jaren tegen de borst. Als redacteur van het psychogeriatrisch maandblad Denkbeeld schreef ik er in 2001 het redactioneel over.


  • Het huis – of terugkeer naar Bülowssiege


    De geschiedenis van een Vorwerk komt onder het stof te voorschijn. Brokstukken, hier en daar een zin van oude mannen. Ach, wie is vandaag de dag nog in hun verleden geïnteresseerd? Het zou verstandiger zijn te zwijgen. Zoals altijd. Een Nederlandse journalist bezoekt in 1987 Bülowssiege (DDR) voor het eerst…


  • `Ach Odessa!’


    Een stad begint zich haar roemruchte verleden weer openlijk te herinneren. Liever dan aan de afgelopen zeventig jaar denken de Odessieten aan de legenden die Isaak Babel en Konstantin Paustovski Odessa hebben gegeven.