Ja, ik was er ook, bij de opening van `Het Plein der pleinen´, dat verdacht veel van een grasvlakte heeft. Een vonkje vuurwerk, een musical-potpourri van Joop en Freek, die rijmde als ware hij Sinterklaas zelve.

Heerlijk was het, zo’n land waar je zonder nadenken kunt betalen. Pingelen is overbodig, de prijzen ontlopen elkaar niet veel. Dat is pas beschaving. Maar ze gaan eraan, de vaste prijzen en ik word tot wandelende calculator gedegradeerd.

Als mijn buurmeisjes zich mooi maken trekken ze een roze kermisjurk aan en lakken hun nagels goudkleurig . Ze zijn de prinses. Als mijn excentrieke vriendin uitgaat, draagt ze een verfrommeld grijs truitje, met de prijs van een bruidsjurk.

Het is een mooie plek, niets klopt er. Een meisje bedelde om een gulden voor een ijsje. Jaja. Iets verderop maakte een loverboy ruzie met het meisje dat voor hem werkt. Of toch niet?

Twente, het Brabantse platteland, Gelderland. Kom met zo’n geschiedenis maar eens in Amsterdam aan zonder een fikse afkeer van de grachtengordel. Ik wist al lang dat de ware provinciaal uit de Randstad komt.