• Veghelse schietpartij

    Metro,

    Het ergste is die hulpeloosheid. Op school is geschoten, je gaat meteen met de pootjes omhoog liggen, je vriend en ouders zeggen: niet aanraken, kijk uit, daar moet professionele hulp bijkomen.

  • Heruitgave Doodsberichten: Berichten van een naderend einde (fragment)

    Heruitgave Doodsberichten: Berichten van een naderend einde (fragment)

    Uitgeverij L.J. Veen,

    Hoe leven mensen in het aangezicht van de dood? `Niemandsland´ is het eerste verhaal uit mijn boek over het sterven en de dood van vijf mensen, dat eerder verscheen onder de titel Doodsberichten. Elk sterven is anders, elk doodgaan is alledaags én onbevattelijk.

  • Het islamitische leven van imam Hamza Zeid Kailani

    Het islamitische leven van imam Hamza Zeid Kailani

    “De islam kent het begrip idjtihaad – dat betekent intellectuele inspanning -, die brengt beweging in het geloof. Andere imams vragen mij weleens: “Waar is je dzellaba?”, “waar is je baard, waar je tulband?” Dan zeg ik: “Waar is je kameel?”´

  • Lopen bijvoorbeeld

    Op het zebrapad stak iemand over. Even was er geen enkele beweging op het kruispunt, niemand toeterde, belde of vloekte. Het was alsof de tijd was stilgezet. Iedereen was verzonken in het lopen van die vrouw.

  • `Ach kon ik maar in Odessa wonen’

    `Ach kon ik maar in Odessa wonen’

    De voorvechters van een Babelstraat waren allang blij met deze miezerige straat. Dat had al genoeg strijd met de nomenklatoera gekost. Die werden niet graag herinnerd aan die donkere episode uit de Sovjet-geschiedenis.

  • Erps-Kwerps (NL)

    Erps-Kwerps (NL)

    Tijdens de Frankfurter Buchmesse vroeg de Neue Zürcher Zeitung mij en de Vlaamse Diane van Broeckhoven, een persoonlijk verhaal te schrijven over ons beeld van respectievelijk Vlaanderen en Nederland. Hier mijn verhaal.

  • Boefiepoepie

    Boefiepoepie

    de Volkskrant,

    Van een dier kun je onbeschaamd houden. In marmeren harten staan de intiemste koosnaamnpjes gebeiteld. `Ceasar / ouwe pik van ons / moederskind´. Op geen gewone begraafplaats laat het poëtische gemoed zich zo lustig gaan.

  • Het eerste graf

    Het eerste graf

    de Volkskrant,

    De graven zijn kleurrijk en gevarieerd: een teddybeer, een tulp, vier azen met als opschrift: `Buiten haar familie om was bridgen haar lust en haar leven´. Een bronzen Christus hangt aan het kruis onder een afdakje, tegen de voet staat een vakantiekiekje

  • Als der Fortschritt noch ungebrochen war

    Als der Fortschritt noch ungebrochen war

    In Deutschland war es gleich ein Hit, Die Vermessung der Welt von Daniel Kehlmann. Am 16. Februar war er in Amsterdam um die niederländische ?oebersetzung in Empfang zu nehmen. Wissenschaftsgeschichte in Literatur verwandelt.

  • Het huis – of terugkeer naar Bülowssiege

    Het huis – of terugkeer naar Bülowssiege

    ongepubliceerd,

    De geschiedenis van een Vorwerk komt onder het stof te voorschijn. Brokstukken, hier en daar een zin van oude mannen. Ach, wie is vandaag de dag nog in hun verleden geïnteresseerd? Het zou verstandiger zijn te zwijgen. Zoals altijd. Een Nederlandse journalist bezoekt in 1987 Bülowssiege (DDR) voor het eerst…

  • Een ooievaar op jacht

    Een ooievaar op jacht

    Magazine Buit,

    Als jager kijk ik altijd naar het ecologisch evenwicht: zijn er veel (te veel) exemplaren van een wildsoort, dan bejaag ik ze, anders niet. Maar jagende dieren hebben daar maling aan. Soms kijk ik het met lede ogen aan.

  • Meisjes van 13

    Meisjes van 13

    Het is 1969. Ik ben 13 en zit in mijn dagboek te schrijven. Op de radio zingt Paul van Vliet: ‘Meisjes van dertien/niet zo gelukkig/meisjes van dertien/d’r net tussenin…’ Hoe verging het de naoorlogse meisjes van 13. Acht gesprekken en dagboeken.

Taal