• Louis Zwiers (2)


    Regen en verdriet: Waarin we zijn vrouw in de rolstoel mee uit wandelen nemen, overvallen worden door tranen om haar dode moeder en bij de slijter een paraplu lenen.


  • Doodsberichten


    Voor Doodsberichten werkte ik drie jaar als vrijwilliger in de terminale thuiszorg en tekende de gebeurtenissen op. Door elk van de vijf verhalen speelt de vraag: Hoe leven mensen in het aangezicht van de dood?


  • Doesburgse onderdoorgang


    Nederland is ervan vergeven: duikers. Het zijn de ondergeschoven kinderen van onze infrastructuur. Kunstwerken & Kunstwerken zoomt erop in. Hieronder: een duiker met faunapassage in Doesburg.


  • De beleidsmachine


    Wat staat dáár nu weer? De Gelderse eenprocentsregeling voor infrastructuur bestaat 25 jaar. Het boek Kunstwerken & Kunstwerken zoomt in op artistieke en civieltechnische kunstwerken. Hieronder: ‘De beleidsmachine’.


  • De verklimopping van het landschap


    We willen rustig wonen, dus rijden we steeds meer door tunnels en langs geluidwerende wanden. Kunstwerken & Kunstwerken onderzoekt de spagaat. Nederland, straks niet langer het land van de polders, maar het land van de groene wanden?


  • Een ooievaar op jacht


    Als jager kijk ik altijd naar het ecologisch evenwicht: zijn er veel (te veel) exemplaren van een wildsoort, dan bejaag ik ze, anders niet. Maar jagende dieren hebben daar maling aan. Soms kijk ik het met lede ogen aan.


  • Feelgood oder Kühltruhe


    Sie haben die Erinnerung an eine Welt, die vor immer verschwunden ist gemeinsam, die jungen Schriftsteller der ehemaligen DDR. Ein Vergleich von Meine freie deutsche Jugend von Claudia Rusch und Moskauer Eis von Annett Gröschner.


  • Een schot in de stilte


    Voor het dubbeldikke zomernummer van De Groene Amsterdammer, thema »Dieren & wij«, schreef ik een essay over het moderne jagen: deel zijn van de natuur, duurzaam vlees en toegepaste natuurbescherming.


  • Insluiper Alzheimer


    ‘Drie jaar geleden hebben we in onze nieuwjaarsbrief geschreven dat Ted Alzheimer heeft’, vertelt Jan. ‘Mensen vonden het moedig, maar wij generen ons niet. Moeten wij ons ook nog gaan generen? Kom nou! Het is al erg genoeg dat Ted Alzheimer heeft.


  • Ja


    Vertaling van een fragment van Ja een kleinood van de Oostenrijkse schrijver Thomas Bernhard (1931-1989). Met een nawoord van de vertaler en een link naar gefilmde interviews met de auteur.




  • Ouders breken zich het hoofd om hun kroost in de zomervakantie te vermaken. Wat is een mooier tijdverdrijf dan je kind leren zwemmen? `Ik heb het wel eens geprobeerd´, zegt de vrouw in het Zuiderbad, `maar hij wil niet naar me luisteren.`




  • Heerlijk was het, zo’n land waar je zonder nadenken kunt betalen. Pingelen is overbodig, de prijzen ontlopen elkaar niet veel. Dat is pas beschaving. Maar ze gaan eraan, de vaste prijzen en ik word tot wandelende calculator gedegradeerd.