Onderwerp: dood

  • Heruitgave Doodsberichten: Berichten van een naderend einde (fragment)

    Heruitgave Doodsberichten: Berichten van een naderend einde (fragment)

    Uitgeverij L.J. Veen,

    Hoe leven mensen in het aangezicht van de dood? `Niemandsland´ is het eerste verhaal uit mijn boek over het sterven en de dood van vijf mensen, dat eerder verscheen onder de titel Doodsberichten. Elk sterven is anders, elk doodgaan is alledaags én onbevattelijk.

  • Heilige zelfbeschikking

    Heilige zelfbeschikking

    Denkbeeld,

    De hybris van het “weldenkende deel der natie” als het gaat om zelfbeschikking en voltooid leven stuit me al jaren tegen de borst. Als redacteur van het psychogeriatrisch maandblad Denkbeeld schreef ik er in 2001 het redactioneel over.

  • Begraafplaats Buitenveldert

    Begraafplaats Buitenveldert

    de Volkskrant,

    Zou ik hier willen liggen? vraag ik me af. Donkere luchten komen aangejaagd, het begint te hagelen. Met een paar mensen schuilen we onder een afdakje. Het is wel lawaaiig hier, aarzel ik. Dat hoor je toch niet meer als je dood bent, vinden de anderen.

  • Syrisch-orthodoxe begraafplaats

    Syrisch-orthodoxe begraafplaats

    de Volkskrant,

    Ik lees al die exotische geboorteplaatsen: Midyat, Kefre, Al Hasakah, Beiroet, Mizizah Köyu. Gestorven zijn ze in Oldenzaal, Berlijn, Britsum, Antwerpen, Rijssen, Malmö, Hoofddorp, Keulen, Emmen. En nu liggen ze hier in Twentse aarde.

  • Doodsberichten

    Doodsberichten

    Uitgeverij Meulenhoff,

    Voor Doodsberichten werkte ik drie jaar als vrijwilliger in de terminale thuiszorg en tekende de gebeurtenissen op. Door elk van de vijf verhalen speelt de vraag: Hoe leven mensen in het aangezicht van de dood?

  • Het gestolen tabernakel

    Het gestolen tabernakel

    de Volkskrant,

    Er volgde ‘een licht hysterische reactie, ook van de landelijke katholieke pers, waarbij De Maasbode het voortouw nam door particuliere detectives in te huren.’ Al snel ontstond er een devotie op de plek…

  • De Korte Dood

    de Volkskrant,

    `Als iemand met slecht weer wordt begraven, dan plonst het lichaam met kist en al in het water. Dat is een rotgehoor.´ De laatste jaren liggen er in Nijkerkerveen alleen nog mensen uit het joods psychiatrisch ziekenhuis.

  • Boefiepoepie

    Boefiepoepie

    de Volkskrant,

    Van een dier kun je onbeschaamd houden. In marmeren harten staan de intiemste koosnaamnpjes gebeiteld. `Ceasar / ouwe pik van ons / moederskind´. Op geen gewone begraafplaats laat het poëtische gemoed zich zo lustig gaan.

  • Het eerste graf

    Het eerste graf

    de Volkskrant,

    De graven zijn kleurrijk en gevarieerd: een teddybeer, een tulp, vier azen met als opschrift: `Buiten haar familie om was bridgen haar lust en haar leven´. Een bronzen Christus hangt aan het kruis onder een afdakje, tegen de voet staat een vakantiekiekje

  • ‘Het lichaam is geen machine’

    ‘Het lichaam is geen machine’

    Seropositief verder,

    ‘In de drugsscene gaan ziekzijn en doodgaan heel anders toe dan in de homowereld’, zegt Ruth van der Bent. ‘Misschien verdooft de dope, maar die kan nooit elk gevoel uitsluiten. Bij mij lukt het zelfs totaal niet. Ik heb de dood niet op afstand gehouden.

Taal