• Kwade trouw


    ‘Wat ik, na twintig jaar freelance journalistiek, steeds onbevattelijker ga vinden, is dat uitgevers en redacties zich niet doodschamen voor hun eigen blinde vlek.’ FLA-voorzitter Pauline de Bok haalt uit.


  • Het land van Lely. Reisboek in 103 stukken


    ‘Mooie titel, maar wie is Lely?’ vroegen nogal wat mensen die over het manuscript hoorden. Moest de titel er maar aan geloven? Nee, het maakte duidelijk dat het tijd was voor een eerbetoon aan de man die Nederland zijn aanzien gaf – met 103 reisstukken.


  • Wakker gekust door de tornado


    ‘Gouden pech’ noemt de brochure Hoogvliet Vernieuwt de storm achteraf. Op een dag begonnen mensen met andere ogen naar het Ruigeplaatbos te kijken. En wat bleek? De natuur was tot leven gekomen, de storm had haar wakker gekust.




  • Het idee is onuitroeibaar: een verpleeghuis is het voorgeborchte van de hel. Maar is dat beeld wel gerechtvaardigd? De bewoners lijken niet op de vitale senioren die wij graag als ons voorland zien. Het verpleeghuis drukt ons met de neus op onze vergankel


  • Das Opfer-Täterkomplex


    Als Im Krebsgang von Günter Grass, 2002 herauskam, wurde er verketzert und gelobt. Abermals standen die Schuld-Puristen und Revanchisten gegenüber einander. Ist von Verharmlosung oder weitere Aufarbeitung der Nazi-Zeit die Rede ?


  • Rituele dans rond het sterfbed


    Het lijkt wel of we onze vergankelijkheid steeds minder voor lief nemen. De dood is een bedrijfsongeval. Het had eigenlijk niet mogen gebeuren. We vinden het al snel onrechtvaardig als iemand sterft. We gaan gebukt onder de vraag: waarom hij?


  • Wachten, wachten, wachten


    Tien uur schatte de Litouwse douanier die de rij langsliep en kleine grauwe briefjes met kentekens en volgnummers uitreikte. Drie dagen zei een man in de file. We gokten op de douanier en besloten te wachten.


  • Het islamitische leven van imam Hamza Zeid Kailani


    “De islam kent het begrip idjtihaad – dat betekent intellectuele inspanning -, die brengt beweging in het geloof. Andere imams vragen mij weleens: “Waar is je dzellaba?”, “waar is je baard, waar je tulband?” Dan zeg ik: “Waar is je kameel?”´




  • Ik heb het laatst eens systematisch geprobeerd. Ik luisterde goed en was op sterven na dood: pijn in m´n linkerzij, in m´n rechterzij, in m´n hartstreek, in m´n bekken, in m´n gewrichten, pijn in m´n borsten, aan m´n oogbollen, in m´n kop en…


  • Het enneagram en het maakbare zelf


    Het enneagram is een geliefd instrument voor de aanhangers van het Maakbare Zelf. Ook in het bedrijfsleven rukt het op. Het biedt voor elk wat wils, de mensheid overzichtelijk opgedeeld in negen typetjes. Een kritische verkenning.


  • Moldavische kiespijn


    Die avond, zo ontdek ik, gaat Valéry hem zijn kies trekken. Met een nijptang. Valéry kan en durft alles, weten de anderen. Tudor krimpt nog meer ineen als hun lachen door de keuken schalt. Het wordt tijd dat hij een man wordt. Van pijn wordt hij hard.


  • Gisteren onderweg


    Fragment uit Gestern unterwegs, notities van de voettochten van de Oostenrijker Peter Handke tussen november 1987 tot juli 1990. Met een toelichting van de vertaler. Het gaat om: ‘Licht der langzaamheid. Ogenlicht.’